زه
يې چې هر لورې ته جار
باسمه
دا سپيره تندی مې ستا
په در لګي
ستا د خوږې ژبې دعاګو
يمه
مه کوه ښيرې په ما اکثر
لګي
نن چي
ورته يار په مينه وکتل اوس به
د اسرار ولې نظر لګي
( ٢٥
می ١٩٦٣، پيښور
ډ اکټر اسرار )
غزل
لکه شبنم
چې ترمې ترمې شي د نمر مخې
ته
داسې
ملګرو ويلې کيږم د دلبر
مخې ته
نن ټوله شپه
مې ستا ديا دو وظېفه کړې
ده
دا ستا
تصوير به مې راوړه په
تصور مخې ته
همزولو نن
د هغه ښکلی دراتلو نيټه ده
ځکه خو
اوړمه رااوړمه د ور مخې
ته
نن چې مې ټوله ورځ
په ډيره خوشحالۍ تيره
شوه
دام جانان
وۀ اوړيدلې نن سحر
مخې ته
لاليه ته دې
د بڼو غشي راووروه
زۀ نيک
زمينه درته نيسمه ځيګر
مخې ته
نيک زمينه سحر....کاټلنګ
غزل امداد
خيال
غمونه ستا مې وژنی
خپله وفا مې وژنی
دکلی خلقه راشۍ
په څه ګنا مې وژنی
سا اخستلے نۀ
شم په هره سا مې وژنی
څومره مکار
قاتل دے وخاندی بيا
مې وژنی
ګيله
د چا نه اوکړم چې خپل
اشنا مې وژنی
چې ښکته ښکته ګوري
دغه ادا مې وژنی
په يوه پاکه مينه
ټوله دنيا مې وژنی
ما امداد
خيال نۀ پريږدی نن
خامخا مې وژنی
I am Farooq Khan from Mardan.I am an engineer by profession. I like and write Pushto Poems.My published
book is "Nazarpanra". Here are a few lines from my poetry......
غزل
دين دنيا
کې دی تضاد داسې حيران
کړم لکه ستا د خولې او
ز ړۀ خبرو ياره کۀ مشرق
دې کۀ مغرب خو يو انسان
دې چا کړل بيل او دا په
څۀ خبرو ياره